ائمّهء اثناعشر و سكّه زدن به نام ايشان معروف است . « 1 » آن بزرگوار بر جماعتى از علما تلمّذ كرده كه از جملهء ايشان است محقّق طوسى و كاتبى قزوينى صاحب شمسيّه و دايىاش محقّق و پدرش شيخ يوسف . وفات آن جناب در حلّه واقع شد . جنازه‌اش را به نجف حمل كردند و در ايوان مقدّس حضرت امير المؤمنين عليه السلام او را به خاك سپردند . وَمحامد شيخنا العلّامة - رَفَع الله مَقامه - أكثرُ مِن أن يُحصى وَيُحصر وَلا يسع ذكر بعضه هذا المختصر . وَإنّ قَميصاً خيط من نسج تسعة * وَعشرين حرفاً عَن معاليه قاصر روز بيست و يكم در اين روز ، سنهء 430 ، وفات يافت حافظ احمد بن عبدالله اصفهانى معروف به ابو نُعَيم - به ضم نون - صاحب كتاب حلية الأولياء . « 2 » و او از اعلمِ محدّثين و از اكابر حفّاظ ثِقات است و از علماء عامّه به شمار رفته و ليكن احتمال تشيع او مىرود و او از اجداد مجلسيّين است . و معلوم باشد كه حافظ در اصطلاح محدّثين كسى را گويند كه صد هزار حديث با سند آن حفظ داشته باشند . و حجّت بر كسى گويند كه سيصد هزار حديث در حفظ او باشد . و اما استعمال حافظ در حافظ شيرازى ظاهراً جارى بر اين استعمال نباشد بلكه مراد حافظيت او است قرآن را ، چنانچه خودش خبر داده از حفظ داشتن قرآن را در اين شعر : نديدم خوش‌تر از شعر تو حافظ * به قرآنى كه اندر سينه دارى

--> ( 1 ) . روضات الجنات ، ج 2 ، ص 248 ، ش 198 . ( 2 ) . وفيات الأعيان ، ج 1 ، ص 92 ، ش 33 " الحافظ ابونعيم " . تولدش را 336 و 334 گفته اند .